Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21007 K.2014/4213

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Kararın davalıya tebliğine ilişkin mazbatada tebligatın Tebligat Kanunun 21/1. maddesi uyarınca 04.07.2013 tarihinde aza ...'na tebliğ edildiği, tebliğ mazbatasında muhatabın adreste bulunmama sebebi tevsik edilmediği görülmektedir. Bu haliyle kararın davalıya tebliği usulsüzdür (TK. md.23/7).

Tebligat usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılır. Bu halde muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi olarak addolunur. (TK.md.32). Hükmü temyiz eden davalı temyiz dilekçesinde tebliğ tarihi olarak 14.06.2013 tarihini beyan ettiğine göre yukarıda açıklanan Tebligat Kanunun 32. maddesine göre tebliğ tarihi bu tarih olup buna göre temyiz süresindedir. Bu bakımdan yerel mahkemece verilen ve tebliğ tarihi olarak 31.05.2013 tarihini esas alan temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine dair 25.06.2013 tarihinde verilen karar yukarıda belirtilen sebeple usul ve yasaya aykırı olup bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, davalının esas hükme yönelik temyiz itirazları yukarıda açıklanan sebeple incelenmiştir.

2-Dosyadaki esaslara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalıya gönderilen ihtar kararının Türk Medeni Kanunun 164. maddesi ile 27.03.1957 tarihli 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmasına, davalı tarafından gerek ihtar kararının tebliğinin, gerekse dava dilekçesinin tebliğinin usulsüz olduğuna ilişkin bir iddia ve itiraz ileri sürülmemiş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,