Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21164 K.2014/3714

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı tarafından açılan boşanma davası, mahkemece tanık beyanını destekleyen rapor ve benzeri deliller bulunmadığından reddedilmiş ve davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK md. 255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Davacı tanığı H..İ.. A.."kızım gece 02:00'de telefonla aradı, eşinin kendisini evden dışarı attığını söyledi, gidip kendisini aldım, vücudunda morluklar vardı, eşiyle konuştum sessiz kaldı" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bu tanık beyanının aksi ciddi ve inandırıcı delil ve olaylarla kanıtlanmamıştır. Tanık beyanı bu kadar açıkken, başkaca delil aramak doğru olmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, eşine şiddet uygulayan davalı koca evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek isteğin kabulü gerekirken bu yön göz önünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.