Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21253 K.2014/11095

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve ziynetler yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası, tazminatlar, vekalet ücreti ile yargılama gideri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın bağımsız olarak harcı verilerek açılmış olan birleşen davada ziynetler yönünden davanın kabul edilmesi dikkate alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmemiş olması ile kabul ve ret oranları dikkate alınarak yargılama giderlerine hükmedilmemesi doğru bulunmamıştır.

3-Toplanan delillerden ve zabıtaca yapılan araştırmadan davalı-davacı (kadın)'ın sürekli ve düzenli gelir getiren bir işinin olmadığı, geçici nitelikte olan çalışmanın kendisini yoksulluktan kurtarmayacağı anlaşılmaktadır. Davalı-davacı (kadın)'a uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) takdiri gerekirken yazılı gerekçe ile reddi usul ve yasaya aykırıdır.