Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21350 K.2014/9323

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yargılamanın sona erdiği duruşmada verilen ve tefhim olunan kararda; "davacının nafakaya, maddi ve manevi tazminata ve ziynet eşyalarına ilişkin taleplerinin kısmen kabulüne" karar verilmiş, kabul edilen miktarlar gösterilmemiş, gerekçeli kararda bu miktarlar belirlenmiştir. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur (HMK.m.294/3).

Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. (HMK.m.297/2) Buna göre, "nafaka, tazminatlar ve ziynetlerle ilgili" kabul edilen miktarları göstermeyen bir hüküm, usulüne uygun olarak tefhim edilmiş sayılamaz.

Başka bir ifade ile, son oturumda, nafaka, tazminatlar ve ziynetlerle ilgili tefhim edilmiş ve hukuki varlık kazanmış bir hüküm mevcut değildir. Bu bakımdan belirtilen konularda Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. ve 297/2. maddelerinde ve 10.04.1992 günlü 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararında gösterildiği şekilde yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.