Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21370 K.2013/24398

Taraflar arasındaki "boşanma " davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, "taraflar eşit kusurlu" kabul edilmişler, buna bağlı olarak davacı (kadın)’ın maddi ve manevi tazminat istemleri reddedilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı (kadın)’ın eşine bağırarak konuştuğu, kocanın ise eşinin ailesine hakaret ettiği, eşinin iş arkadaşından, eşinin işten çıkarılmasını istediği, eşine bağırarak konuştuğu, eşiyle cinsel ilişkiye girmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kocanın daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davacı (kadın)'ın eşiyle aynı oranda kusurlu görülmesi ve buna bağlı olarak maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddedilmesi doğru olmamıştır.