Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21459 K.2014/11086

2013/21459 2014/11086

YARGITAYİLAMI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

Sincan 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2013

NUMARASI

Esas no:2012/60 Karar no:2013/318

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı O.. Ç.. vekili Av. Ş. K. ve karşı taraf davacı-karşı davalı Z.. Ç.. ile vekili Av. Y. O..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, ev eşyalarına zarar verdiği; davacı-davalı kadının da eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında davacı-davalı kadının davranışları nedeniyle de ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır.

Davalı-davacı kocanın karşı boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşulları oluşmuştur. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın davasının da kabulü ile (TMK:md.166/1-2) boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kocanın boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.