Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21536 K.2014/4868

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; mahkemece davalı-davacı kocaya yüklenen kusurların yanında, davacı-davalı kadının da 29.04.2012 tarihinde yaşanan olayda eşine hakaret içeren sözler söylediği anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davalı-davacı kocanın kusuru daha ağır ise de, gerçekleşen bu kusur durumu dikkate alındığında davalı-davacı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.