Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21951 K.2014/4991

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri ile tedbir nafakasının miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, boşanmaya neden olan olaylarda, sürekli alkol alan, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşine fiziksel şiddet uygulayan davalı kocanın, güven sarsıcı davranışlar içerisine giren davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kocanın “sürekli alkol aldığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği” ve bu fiillerin davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle boşanmaya ve davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de; yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere davacı kadının güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, davalı kocanın ise, sürekli alkol aldığı, birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Bu olaylar davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder. Açıklanan nedenlerle boşanmaya neden olan olaylarda ağır yada eşit kusurlu olmayan davacı kadın yararına, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK.m.4, TBK. 50,51,52,58) dikkate alınarak uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.