Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22085 K.2014/4815

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat, ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 03.09.2012 tarihinde açılmış, davalı kadın cevap dilekçesinde davanın reddini istemiş ön inceleme duruşmasından sonra 06.06.2013 tarihinde yoksulluk nafakası ve maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı kadın yoksulluk nafakası ve maddi tazminat talebini kanunda gösterilen iddia veya savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi için öngörülen süreden (HMK md. 141) sonra, "tahkikatın sona ermesi ve sözlü yargılama" (HMK md. 184-186) aşamasında ileri sürmüştür. Davalı kadının talep sonucunu bu şekilde genişletmesine, davacı kocanın açık rızası bulunmadığı gibi, davalı kadın tarafından bu konuda yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece davacı davalı kadının yoksulluk nafakası ve maddi tazminat talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken; kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md.438/7).