Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/221 K.2013/13674

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, 14.08.2012 tarihinde açılmış, mahkemece; ön incelemenin icra edildiği duruşmada tahkikata geçildiği tefhim edilip, aynı oturumda dava esastan reddedilmiş, gerekçe olarak “davacının dava dilekçesinde iddia ettiği vakıaları hangi delillerle ispat edeceğini göstermemiş olmasına” dayanılmıştır.

Davacının dava dilekçesinde iddia ettiği vakıaları ispat vasıtalarını göstermesi zorunlu (HMK.md.119/(1)-f) olmakla birlikte, dava dilekçesindeki bu husustaki eksiklik, davacının kanunda belirtilen süre içinde olmak koşuluyla delil gösterme hakkını ortadan kaldırmaz. Çünkü delil çekişmeli vakıaların ispatı için gösterilir (HMK.md.187/1). Taraflar arasındaki uyuşmazlık konuları ise ön incelemede belirlenir (HMK.md.137/1, 140/1).

Tahkikat, ön inceleme duruşmasında belirlenen çekişmeli hususlar üzerinden yürütülür. O halde, ön inceleme duruşmasında, taraflar arasındaki uyuşmazlık konuları belirlenmeden, taraflardan delil göstermeleri de beklenemez. Aksi düşünce, dava dilekçesinde iddia ettiği vakıaları hangi delille ispat edeceğini göstermemiş olan davacının, davasının sırf bu nedenle reddi, aleyhine “kesin hüküm” oluşmasına yol açar ve bu durum hukuki dinlenilme hakkına (HMK md. 27) aykırı olur.

Öyleyse davacıya iddia ettiği vakıaları, davalıya da savunmasını ispat için süre verilmeli, göstermeleri ve delil avansını da yatırmaları halinde, delilleri toplanıp değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Bu yönde işlem yapılmadan davanın esastan reddi hukuki dinlenilme hakkını (HMK.md.27) zedeler. Bu husus nazara alınmadan hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.