Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22222 K.2014/5554

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine hakaret ettiği, eşinin ailesine karşı saldırgan davrandığı; davalının da bağımsız ev temin etmediği, annesinin eşine müdahalesine ve hakaretine sessiz kaldığı, ailesiyle görüşmesini kısıtladığı, üzerine kapıyı kilitlediği anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında, davacı ziyade kusurlu ise de davalı da az da olsa kusurludur.

Davalının açılan davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları gerçekleşmiştir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya (TMK.md.166/2) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.