Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22240 K.2014/6391

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden kadının, eşine hakaret ettiği buna karşılık; kocanın da sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği sabit ise de: kadının yargılama sırasında 27.12.2012 tarihinde kendi davasından feragat ettiği görülmektedir. Davadan feragat, davaya son veren bir usul işlemi olmasının yanında, maddi hukuk bakımından esas haktan vazgeçme niteliğindedir.

Feragatin maddi hukuk açısından doğurduğu kesin hüküm etkisi, boşanma davalarında boşanma sebebi yapılan olayların yeniden dava sebebi yapılmasına engel olur. Dolayısıyla dava sebebi yapılması artık mümkün olmayan olaylardan dolayı diğer taraf kusurlu addedilemez. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı (kadın) tamamen kusurludur.

Hal böyle iken kocanın daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak tam kusurlu davalı-karşı davacı kadın lehine maddi-manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) ve yoksulluk nafakasına (TMK md. 175) hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Kendisini vekille temsil ettirmeyen davacı-davalı koca yararına vekalet ücretine hükmedilmesi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.