Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22367 K.2014/5422

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; manevi tazminat ve nafakaların miktarı, maddi tazminat talebine yönelik açılmamış sayılmasına yönelik karar, ziynet alacağı talebinin reddi yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı (kadın), dava dilekçesi ile, 30.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında talep edilip edilmediği hususunda açıklık olmadığından bahisle açıklama yapılması ve Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmayan talep ile ilgili nispi harcın da yatırılması için davacı-davalı (kadın)'a süre verilmiş ise de, davacı-davalı (kadın)'ın dava dilekçesindeki maddi tazminata ilişkin açıklamalardan talebinin tamamının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olduğu ve taleple ilgili belirsizlik bulunmadığı görülmektedir.

Kaldı ki, vekili ön inceleme duruşmasından önce verdiği 12.11.2012 tarihli ikinci açıklama dilekçesinde maddi tazminat talebinin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olduğunu açıkça ifade etmiştir.

Öyleyse, mahkemece davacı-davalı kadının boşanmanın fer'i niteliğinde bulunan maddi tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerekirken; talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmadığından ve harcı yatırılmadığından işlemden kaldırılmasına ve süresinde yenilenmemesi nedeniyle de nihai karar ile açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.