Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22457 K.2014/5545

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, küçüklerin babaannesi tarafından açılmıştır. Küçüklerin babası, davalı ile evliyken 11.07.2011 tarihinde ölmüştür. Çocuklardan Recepcan 11.07.2007, Ayşe .. ise 18.3.2011 doğumludur. Velayet hakkına sahip olan annenin, hemşire olup Ağrı'ya atamasının yapıldığı, davacının ise Sakarya'da oturduğu, dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hısımlara tanınan kişisel ilişki, çocuklarla hısımları arasında akrabalık bağlarını korumak ve geliştirmek amacını taşır.

Mahkemece babaanne ile çocuklar arasında “her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları Cumartesi ve takip eden Pazar günleri” tesis edilen kişisel ilişki tarafların farklı kentlerde oturdukları ve çocukların yaşları nazara alındığında amaca ve çocukların menfaatlerine uygun görülmemiş, kişisel ilişki süresi fazla bulunmuştur. Mahkemece daha uygun sürelerle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.