Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22559 K.2014/5608

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-karşı davacı kadının boşanma davası kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş, "boşanmada davacı-karşı davalı koca tamamen kusurlu" bulunmuştur. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı (koca)'nın nikahtan sonra eşine" seninle işim bitti" dediği sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-karşı davacı kadının da eşine hakaret ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylar dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda iki tarafın da eşit oranda kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında otlak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen bu olaylar karşısında davacı-karşı davalı koca da dava açmakta ve boşanmayı talep etmekte haklıdır.

Davacı- karşı davalı kocanın boşanma davasının da kabulü ( TMK. md. 166/1 ) ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.