Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22632 K.2014/11967

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, boşanma davası yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; lehine hükmedilen nafakanın miktarı, boşanma davasının red gerekçesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.05.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı N..

G.. ile vekili Av.U. A. geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı A.. G.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan boşanma sebebinin gerçekleştiği yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi davalının da boşanma davasının usulden reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan sebep yanında aynı yasanın 166/1. maddesinde yer alan sebebe dayanarak da boşanma talep etmiştir. Mahkemece, toplanan delillerin Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi çerçevesinde de değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.