Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22651 K.2014/6309

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve kayınvalidesini evden kovan davalı kocanın, kendisine şiddet uygulayan davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra 12.10.2012 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat (TMK.m. 174/1-2) talebinde bulunmuş, davalı koca bu talepleri kabul etmediğini açıkça beyan etmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilecekleri yahut değiştirebilecekleri, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen tarafın onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ıslah hükümleri ayrı kalmak üzere iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği gibi değiştirilemeyeceği de hükme bağlanmıştır.

O halde, yukarıdaki yasa hükmü nazara alınarak davacı kadının süresinde talep edilmemiş bulunan ve davalı tarafça da açıkça muvafakat edilmeyen maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) isteği ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.