Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22721 K.2014/6113

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olan davacı-davalı kocanın bağımsız konut temin etmemek, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kalmak şeklindeki kusuruna karşılık davalı-davacı kadının da tanık Serap'a eşini kastederek "abine karılık yapamam" diyerek eşini istemediğini belirttiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.