Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22882 K.2014/5930

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, mahkemenin davalı kadının belirlediği kusurlu davranışına karşılık, davacı kocanın da ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı kadının dava devam ederken evliliği kurtarmaya yönelik girişimlerinin davacı koca tarafından geri çevrilmiş olması karşısında, kadının bu girişiminin af olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilmesi gerektiğine göre, tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, eşlerin mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re’sen alır (TMK mad. 169). Davalı kadının sosyal ve ekonomik durumunda bir değişiklikte belirlenmediğine göre, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu nafakanın karar tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).