Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22900 K.2014/6073

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; velayet, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 11.04.2013 tarihinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra ikame edilmiştir. Davacı kadın, dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamış, bu taleplerini ön inceleme duruşmasında ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler.

Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez veya değiştirilemez (HMK md. 141/1). Davacının, dava dilekçesinde yer almayan, ilk defa ön inceleme duruşmasında ileri sürülen maddi ve manevi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Aynı oturumda hazır olan davalı, bu isteğe onay vermediğini ifade etmiştir.

Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının maddi ve manevi tazminat talebi artık incelenemez. Bu husus nazara alınmadan, davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebi hakkında hüküm tesis edilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk lehine takdir edilen iştirak nafakasına, boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren karar verilmesi gerekirken, hüküm tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamıştır.