Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22989 K.2013/26847

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, davalı ile arasında görülmekte olan boşanma davası sırasında aleyhine hükmolunan tedbir nafakasının 2009 yılı Temmuz, Eylül, Ekim ve Kasım ayları taksitlerini alacaklı davalıya ait banka hesabına yatırmasına rağmen davalının bu taksitleri icra vasıtasıyla yeniden tahsil ettiğini, mükerrer tahsil edilen taksitlerin iadesi için davalı aleyhine başlattığı icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline ve lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, davanın kabulüne dair hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında müşterek çocuklar için davalı yararına tedbir nafakasına hükmedildiği, bu tedbir nafakalarının tahsili için davalı tarafından 7.7.2009 tarihinde icraya başvurulduğu ve ödeme emrinin davacıya 22.7.2009 tarihinde tebliğ edildiği, davacının ise nafaka borcu için hakkında icra takibine başlandığını bilmesine rağmen Eylül, Ekim ve Kasım aylarına ait nafaka borcunu icra dairesi yerine davalıya ait banka hesabına yatırdığı anlaşılmaktadır.

O halde bu aylara yönelik mükerrer ödenmiş olan nafakanın iadesi için icraya başvurulması doğru olup buna yönelik itirazın iptaline karar verilmesi yerindedir. Ne var ki davacının icra dairesi yerine banka hesabına yaptığı ödemenin tahsili sırasında davacının istediği faize davalının itirazı yerinde olduğu gibi kötü niyetinden de bahsedilemez.

İtirazın iptalinin bu aylara ilişkin faize yönelik olarak reddine ve yine icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken davanın yazılı olduğu şekilde tümden kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.