Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23111 K.2014/13587

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından tamamına yönelik olarak; davalı (kadın) tarafından ise vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.06.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı İ.. G.. vekili Av. Y.G.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı F.. G.. ve vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; mahkemece davacı kocanın belirlenen kusurlarına karşılık davalı kadının da eşine sürekli hakaret ettiği ve davada Türk Medeni Kanununu 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK. md.166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.