Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23190 K.2014/6168

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşi ve çocuğuyla ilgilenmediği, evine gelmediği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-davacı kadının ise; kocaya hakaret içeren mesajlar çektiği, eve almadığı, istemiyorum tipim değilsin dediği, telefonla güven sarsıcı davranışta bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ziyade kusurludur. Hal böyle iken, davalı-davacı kadının eşit kusurlu kabulüyle ve bu kabule bağlı olarak davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.