Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23249 K.2013/27048

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafakaların miktarı, tazminatlar ve ziynetler yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (koca)'nın %76 oranında özürlü olduğu, bu sebeple 2022 sayılı Yasadan yararlandığı, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmadığı için bu Yasa gereğince kendisine Devletçe aylık bağlandığı toplanan delilerden anlaşılmaktadır. 2022 sayılı Yasaya göre aylık bağlanmasını gerektiren koşullar ortadan kalkmadıkça, davalı-karşı davacı (koca)'nın muhtaçlık durumu devam ediyor demektir. Sözü edilen Yasaya göre kendisine Devletçe aylık bağlanan kişi, yoksulluk nafakası ödemekle yükümlü tutulamaz. Bu husus nazara alınmadan davacı-karşı davalı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmolunması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı (kadın) evlenmeleri sırasında örf ve adet gereği kendisine mehr olarak verilen 200 gram altının, davalı tarafından daha sonra elinden alındığını ileri sürerek, bunların iadesini de istemiş, mahkemece, bu istek " bunların koca tarafından davacı-karşı davalı (kadın)'dan zorla veya isteği dışında alındığının ispatlanamadığı" gerekçesiyle reddedilmiştir. Davacı-karşı davalı (kadın), dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. O halde, davacı-karşı davalı (kadın)'a diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.