Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23290 K.2014/7292

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü, kadına verilen tazminatlar, nafakalar, velayet ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi nafaka ve tazminatların miktarları ve ziynet talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, eşine şiddet uygulayan davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, kadının davasının kabulüne, eşine ağır hakaretlerde bulunan ve aşağılayan kadının daha az kusurlu olduğu belirterek kocanın davasının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, kocanın eşine bir kez basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte şiddet uyguladığı, buna karşı kadının da eşine mütemadi olarak " pislik, it, sen erkek değilsin" şeklinde aşağılayıcı şekilde ağır hakaretlerde bulunduğu, tarafların kusurları değerlendirildiğinde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yasaya uygun olmayan yetersiz gerekçe ile kocanın boşanma davasının reddi doğru olmamıştır.

2-Davalı-davacı (kadın) karşı davasında 10 adet 25 gramlık 22 ayar bilezikler ile 1 adet 25 gram 14 ayar kolyenin aynen olmadığı takdirde, bedelinin ödenmesini talep etmiştir. Davacı-davalı (koca) vekili 29.06.2012 tarihli cevap dilekçesinde; " müvekkilinin ve ailesinin düğünde taktığı 5 adet bileziğin evlilik sırasında tarafların ihtiyaçları olduğundan kadının da rızasının alınarak bozdurulduğunu ve birlikte harcandığını beyan etmiştir.

Düğünde takılan ziynetler kadına aittir. Koca tarafından bozdurulduğu ve harcandığı kabul edilen ziynetlerin geri istenmemek üzere kocaya verildiği iddia ve ispat edilmedikçe koca bunları geri vermekle yükümlüdür. Bu yönde bir delil sunulmadığına göre, kocanın kabul beyanı dikkate alınarak 5 adet bileziğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, ziynetlerin tümü yönünden red hükmü kurulması yanlış olmuştur.