Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23358 K.2014/2669

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının fiziksel şiddet gördüğünün kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın tam, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davacı-davalı anneye verilen müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ayın hangi hafta sonları şahsi münasebet kurulacağının belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).