Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23389 K.2014/6643

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ve tedbir nafakası, kendisinin reddedilen manevi tazminat isteği ile maddi tazminat ve aile konutu şerhinin terkini istemleri hakkında hüküm kurulmaması yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise manevi tazminat isteğinin reddi ile maddi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kocanın karşılıklı boşanma davalarında usulünce talep ettiği maddi tazminat (TMK md. 174/1) isteğinin bulunmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2- Davacı-davalı koca dava dilekçesinde “aile konutu şerhinin terkini” talebinde de bulunmuştur. Dava açılırken yatırılan başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm talepler için geçerlidir. Şu halde davacı-davalı kocanın bu talebi yönünden peşin harç tamamlattırılarak (Harçlar K. md. 30-32) davacı-davalı kocanın bu isteği ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece tarafların kusurları somut olarak belirlenmemiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine karşı aşağılayıcı davranışlarda bulunduğu, ondan habersiz ortak konutu boşaltarak onu zor durumda bıraktığı, davalı-davacı kadının ise eşini aşağılayıcı beyanlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı-davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurludur.

Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK md. 174/2). Yukarıda belirtildiği gibi kocanın eşine karşı aşağılayıcı davranışlarda bulunması kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmiştir.

Öyleyse, davalı-davacı kadının manevi tazminat isteğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.