KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/23462 E., 2014/6951 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2014
- Mahkemesi
- Gebze 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 25.04.2013
- Numarası
- Esas no:2010/945 Karar no:2013/515
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların mahkemece kabul edilen kusurları yanında, davacı-karşı davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın ağır kusurludur. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip, bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kocanın boşanmanın eki niteliğinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/23462, K. 2014/6951, 26 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama