Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23501 K.2014/7168

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın birleşen nafaka davasına, davalı-davacı kadının ise nafaka miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, eşinin ilk evliliğinden olma çocuklarına kötü davrandığı, davacı-davalı kocanın ise eşini istemediğini söyleyerek evden gönderdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.