Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23849 K.2014/7743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından reddedilen nafaka davası, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka miktarları, reddedilen tazminatlar yönünden; davalı-davacı kocanın katılma yolu ile temyizi ise kadının kabul edilen boşanma davası, reddedilen tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşamak hakkına sahiptir. (TMK.mad. 197/1) Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa, hakim, eşlerden birinin istemi üzerine, birinin diğerine yapacağı parasal katkıya (TMK.mad. 185/3, 186/3) ilişkin önlemleri alır.

Toplanan delillerden, boşanmaya sebep olan olaylarda mahkemenin de kabulünde olduğu üzere taraflar eşit kusurludur. Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı bağımsız tedbir nafakası davası yönünden davacı-davalı kadının ayrı yaşamakta haklılığı kanıtlanmıştır. Bu durumda bağımsız nafaka davasının kabulü ile davacı-davalı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.