Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23878 K.2014/7808

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "kişisel ilişki tesisine" dair davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (kadın) tarafından 7.5.2010 tarihinde açılan boşanma davası “ispatlanamadığı” gerekçesiyle 21.06.2011 tarihinde reddedilmiştir. İşbu boşanma davası ise 28.09.2011 tarihinde açılmıştır. Reddedilen ilk davadan sonra, davalı (koca)’nın eşine ve kayınvalidesine “orospular” diyerek küfrettiği, tehdit ve hakarette bulunduğu ve eşinin kardeşini dövdüğü yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.