Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24040 K.2014/9363

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, maddi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı tarafından ise davacı (koca) yararına verilen manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (koca)'nın tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Toplanan delillerden taraflarca açılan her iki boşanma davasının 21.04.1998 tarihinde kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verildiği, iki tarafın boşanma davalarının ferilerine İlişkin temyiz itirazları üzerine Dairemizce “boşanmay

a sebep olan olaylarda kocanın tamamen kusurlu olduğu”, ancak boşanmaya ilişkin kararlar temyize konu edilmediğinden bu hususun tenkit edildiği, kararın 15.01.1999 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. O halde Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşulları gerçekleşmediği halde davacı koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.