Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24144 K.2014/7750

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece davacı kocanın mahkemeye hitaben verdiği dilekçede "eşinden boşanmak istemediğini, şu anda eşi ve kızı ile birlikte yaşadığı" şeklindeki ifadeler nazara alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de akıl hastalığı sebebiyle kısıtlı olan davacının bu beyanlarına itibar edilemez. Davalı kadının kocasının hastalığı ile ilgilenmediği, sık sık kocasını eve almadığı, babasının evine gönderdiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.