Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24223 K.2013/29390

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminat taleplerinin reddi ve davalı koca lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden, davalı (koca) tarafından ise; velayet ve iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de toplanan delillerden davalı kocanın eşine bir çok kez fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadının da eşine hakaret ettiği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; birliğin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak da davalı koca lehine manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.