Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24275 K.2013/28904

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yerel mahkemece 14.06.2012 tarihli ilk kararda davacı kadının tazminatlara yönelik faiz talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, davacının temyizi üzerine hüküm bu yönden bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak davacının tazminatlar yönünden faiz talebi dava dilekçesinde faiz talebinin olmadığı usulüne uygun bir ıslahda yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacı kadın yargılama sırasında 09.05.2012 tarihli dilekçesinde tazminatlar için faiz isteminde bulunmuştur. Dava 14.04.2011 tarihinde 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu dönemde açılmıştır. Bu sebeple boşanmanın fer'i niteliğinde bulunan tazminatlar için dava sonuçlanıncaya kadar faiz talebinde bulunması mümkündür ve harca tabi değildir.

Açıklanan nedenle davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebi yönünden boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken talebin reddi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Boşanmanın fer'i olan nafaka ve tazminat ve bu kalemlere yönelik faiz taleplerinin kabul veya reddi nedeniyle taraflar lehine vekalet ücretine hükmedilemez. Mahkemece bu yön nazara alınmadan bozma sonrası davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.