Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24300 K.2013/28986

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların karşılıklı olarak açtıkları boşanma davalarının birlikte yapılan yargılaması sonucunda 22.05.2012 tarihinde verilen ilk kararda davalı-davacı kadının davasının kabulüyle boşanmaya ve davacı-davalı kocanın boşanma davasının ise reddine karar verilmiştir.

Davacı-davalı kocanın her iki boşanma davası yönünden bu kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizin 04.04.2013 tarihli ilamıyla, tarafların kusurlu davranışları tek tek sayılarak davacı-davalı kocanın boşanma davasının da Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi dikkate alınarak kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuş ve bozma nedenine göre davalı-davacı kadının boşanma davası yönünden temyiz incelemesi yapılmadığı ilamda açıkça belirtilmiştir.

Bozma ilamına uyulmakla, davacı-davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu kesinleşmiştir. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi nazara alınarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md 174/1-2) isteklerinin reddi doğru olmamıştır