Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24305 K.2014/8400

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı koca tarafından, boşanma davasının reddi ve tedbir nafakası yönünden, davacı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı kocanın kadın tarafından açılan ve reddedilen boşanma davasını temyizde hukuki yararının bulunmamasına göre temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın, birlik görevini yerine getirmeyip, birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

b-Davacı kadın boşanma davası ile birlikte ziynet ve eşya alacağı talebinde bulunmuştur. Boşanmanın fer'i niteliğinde olmayan ve harcı yatırılmış olan ziynet ve eşya alacağının esası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.