Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24371 K.2014/7219

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece; davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının birlik görevlerini ihmal ettiği ve başkaları ile yaptığı görüşmeler sırasında “ben ondan boş oldum, sekiz aydır karı-koca ilişkimiz yok” şeklinde sözler sarfettiği, davacı kocanın ise celbedilen telefon kayıtlarına göre güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve müşterek haneyi terk ederek birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilmesi gerektiğine göre, tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olup davalı kadının düzenli ve yeterli gelirinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.