Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24490 K.2013/29791

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma ve ziynet alacağına" ilişkin davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; her iki dava ve kabul edilen ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davasıyla birlikte hüküm altına alınan boşanmanın eki niteliğindeki manevi tazminat, boşanma hükmünün kesinleşmesiyle muaccel hale gelir. Talep halinde faize de bu tarihten itibaren hükmedilir. Bu husus nazara alınmadan kadın lehine hükmedilen manevi tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı (kadın), on sekiz adet bilezik ve otuz yedi adet çeyrek altınla ilgili iddiasını ispat etmiş, bunun dışındaki ziynetlerle ilgili iddiasını kanıtlayamamıştır. Bu durumda on sekiz adet bilezik ve otuz yedi adet çeyrek altının dava tarihindeki değerinin hüküm altına alınması, fazla isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.