Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24524 K.2014/8667

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın tedbir ve yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı (koca)'nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, davalı-davacı kocanın, boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına ve kadın yararına tazminat verilmesine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı (koca)'nın mahkemece kabul edilen kusurları yanında, davacı-davalı (kadın)'ın da evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, kişisel temizliğine özen göstermediği ve alınan sebzeleri çürüterek çöpe attığı anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen kusurları dikkate alındığında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Mahkemece, kocanın tam kusurlu olduğu kabul edilerek bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı-davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) verilmesi yanlış olmuştur.