Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24697 K.2014/410

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, özellikle ihtarın, Türk Medeni Kanununun 164. maddesi ile 27.3.1957 gün ve 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmasına; davanın süresinde açılmış olmasına; davalının kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konutta aile birliğine dönmediğinin anlaşılmış bulunmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece müşterek çocuklardan 2004 doğumlu Elif'in velayeti davacı babaya, 2007 doğumlu Emel'in velayeti davalı anneye verilmiş, diğer ebeveyn ile kişisel ilişki düzenlenmiştir. Çocukların velayetinin ebeveynler arasında paylaştırılması halinde, kişisel ilişkinin kardeşlerin birbirlerini görmelerine imkan verecek tarzda düzenlenmesi, onların menfaati gereğidir.

Bu husus nazara alınmadan velayeti babaya verilen çocuk ile velayeti anneye bırakılan çocuğun birbirlerini göremeyeceği şekilde kişisel ilişki tesisi doğru görülmemiştir. 3-Davalı kadın kendisi ve müşterek çocuklar için Türk Medeni Kanununun 169. maddesine dayalı tedbir nafakası isteminde bulunmuş, mahkemece Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı nafaka verildiğinden tedbir nafakası verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Tekerrüre mahal verilmeyecek şekilde kadın ve müşterek çocuk için tedbir nafakası verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.