Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24740 K.2014/8573

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kişisel ilişki, iştirak ve tedbir nafakalarının miktarı, maddi tazminatın miktarı, yoksulluk nafakası ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Çocuklarla ana ve/veya babaları arasında tesis edilen kişisel ilişkinin amacı, aile bağlarını geliştirmek; bu suretle çocuğun kişisel ve ruhsal gelişimini sağlıklı bir şekilde sağlamaktır. Bu sebeple bir çocuk için ana ve babasıyla düzenli şe kilde kişisel ilişkiyi elde etmek ve sürdürmek, onun temel hakkı olduğu gibi, anne ve baba için de çocuklarıyla düzenli kişisel ilişki kurmak bir haktır.

Bu hak, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya engel olunabilir. Ya da onun yüksek yararı gerektiriyorsa bu ilişkinin gözetim altında kurulması veya sürdürülmesi öngörülebilir.(Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi md.4) Mahkemece, tarafların 09.07.2009 doğumlu ikiz çocukları Batuhan ve Öyküm'ün velayeti anneye verilmiş, baba ile kişisel ilişki düzenlenmiştir.

Davalı babanın vesayet altına alınmasını gerektirmese de psikotik bozukluk ve epilepsi tanılarıyla mükerrir defalar Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde yatarak tedavi gördüğü anlaşılmaktadır.

Çocukların yaşları da gözetildiğinde, mahkem ece, baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki süre yönünden uzun olduğu gibi, müşterek çocuklarla davalı baba arasında tesis edilecek kişisel ilişkinin yüksek yararlarına uygun düşüp düşmeyeceği ve bu ilişkinin çocukların huzuru bakımından ciddi tehlike oluşturup oluşturmayacağı konusunda pedagog, psikolog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan rapor alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek kişisel ilişki hakkında hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde kisişel ilişki tesisi doğru görülmemiştir.