Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24811 K.2014/7133

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kamu düzenine ilişkindir. Tarafların evliliği, 27.02.2009 tarihinde kesinleşen "boşanma" kararıyla sona ermiş olup, velayeti hakkında düzenleme yapılması talep edilen müşterek çocuk Tuğçe, 15.10.2004 tarihli boşanma kararından sonra fakat boşanma kararının kesinleşmesinden önce 29.09.2006 tarihinde doğmuştur. Bu durumda Tuğçe'nin evlilik içinde doğduğunun kabulü gerekmekte olup, velayet düzenlemesi de yapılmadığına göre velayeti askıdadır.

Anne ve baba 27.02.2009 tarihinde kesinleşen kararla boşandığına göre; bu halde ana ve babanın "evlilik mevcut iken" doğan çocukları üzerindeki kanundan doğan "velayeti birlikte icra etme haklarını" (TMK. m. 336/1) artık birlikte kullanmaları mümkün değildir. Böyle bir durumda velayetin yasal bir engel bulunmadıkça ebeveynlerden birine tevdii edilmesinde kanuni zorunluluk (TMK. m. 336/3) bulunmaktadır.

Mahkemece de bu hukuki durum dikkate alınarak velayetle ilgili düzenleme yapılması gerekirken Tuğçe'nin evilik dışı çocuk kabul edilerek velayetin anaya ait olduğunun kabulü usul ve yasaya aykırıdır.