Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24859 K.2013/29884

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı asıl ve vekili 6.10.2012 tarihli celsede maddi ve manevi tazminat istekleri ile yargılama gideri isteklerinden vazgeçtiklerini belirtmişlerdir. Davacı ve vekilinin beyanları bu yöndeki taleplerinden feragat niteliğindedir. O halde davacı tarafın feragat beyanı dikkate alınarak, davacının manevi tazminat isteğinin reddine, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ise kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmesi, yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretine ise hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde davacı lehine manevi tazminata, yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.