Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24874 K.2014/8221

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından boşanma davasında verilen nafaka ve tazminat miktarları ile tedbir nafakası davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; davacı-davalı kocanın evlilik birliği sırasında, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşi ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evi terk ederek başka bir kadınla birlikte yaşadığı gerçekleşmiştir. Davacı-davalı kocanın tüm bu davranışları karşısında davalı-davacı kadın ayrı yaşamakta haklı olup Türk Medeni Kanununun 197. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde davalı-davacı kadının tedbir nafakası isteğine yönelik davasının da kabulü ile uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.