Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/24904 K.2014/8448

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, davacı lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden, davacı (kadın) tarafından ise; tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın) tanıklarının beyanlarında anlatılan fiziksel şiddet ve tehdit olayları duyuma dayalı olup itibar edilemez. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarılmasına neden olan olaylarda davacı kadının eşinin ailesini evden kovduğu, buna karşılık, davalı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliği, iki tarafın da kusuruyla temelinden sarsılmıştır Tarafların kusur durumları dikkate alındığında her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu, birinin kusurunun diğerinden üstün tutulamayacağının kabulü gerekmektedir. Eşit kusurlu eş yararına tazminat verilemez.

Mahkemece kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) takdiri isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.