Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25094 K.2014/9207

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, tazminat talepleri ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının nafakaya ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca iki tarafın kusurlu davranışlarıyla ulaşıldığı” kabul edilmiş, buna bağlı olarak davacının tazminat istekleri reddedilmiştir. Oysa, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının, “bakire” olmadığını söyleyerek eşini evlenmelerinin ertesi günü muayeneye götürdüğü ve bu sebeple davacıyla birlikte yaşamaktan kaçındığı, davacının da, bu olay sebebiyle eve dönmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının, davacıya göre ağır kusurlu olduğunun kabulü ile davacı yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; bu husus nazara alınmadan, yetersiz gerekçe ile davacının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.