Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25224 K.2014/9156

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi ile yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti anneye tevdi edilen küçük Ecrin için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı kocanın maddi tazminat isteği; davacı kadına yurt dışında çalışıp gönderdiği paranın iadesine yönelik olup; bu istek Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinin kapsamında boşanmanın eki niteliğinde değildir. Davalı kocanın bu talebine yönelik usulüne uygun harcı verilerek açılmış bir davası da bulunmamaktadır. O halde, bu istek hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.