Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25302 K.2014/3830

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; boşanma davasının reddi yönünden, davalı (koca) tarafından ise; davanın reddi ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı H.. C.. vekili Av. C... Ç..ve karşı taraf temyiz eden davalı A.. C.. vekili Av. M..E.. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kocanın usulüne uygun açılmış karşı ya da birleşen davası olmadığı gibi anlaşmalı boşanmanın koşullarının da oluşmadığının anlaşılmasına göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.