Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25360 K.2014/9194

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir eylemin varlığı kanıtlanmamıştır. Koşulları oluşmadığı halde, lehine Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Türk Medeni Kanunu'nun 182. maddesi uyarınca velayet hakkı kendisine verilmeyen eş ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilirken kişisel ilişkinin infazda tereddüt yaratmayacak şekilde ay, gün ve saatleri de belirtilmek sureti ile çocuğun ve ana babanın yerleşim yeri dikkate alınarak belirlenmesi gerekirken, hükümde yazılı şekli ile kesin bir zaman dilimi belirlenmeden çocukla kişisel ilişkiye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.